“Ömrün suçlarıyla mayalı sevda,
Canların canında ziyanlar ziyanı.
Söyle öyleyse yar ;
Mahkemen senin kimlerin divanı.
Ömrün tabanı taş,
Üstü maviler diyarı.”

En çetin yolculuklardan birisi de imgenin yolculuğudur. İnsan türünün tarih içindeki bütün halleriyle
uğraştığı gibi, insan bilincinin gelip dayandığı durak noktalarından ileriye sıçrayabilmesinin
olanaklarını sezgi diliyle yakalamaya çalışır. Hem yeni insanın yaratılmasında, hem dünyaya daha
insani daha gerçekçi yeni bakış açılarının ortaya çıkartılmasında, hem de insana en uygun nesnelerin
üretilmesi için yepyeni duygu ortamlarının yeşertilmesinde ciddi işlevleri vardır.

Şiir uygarlıklarımızın öncüsüdür. Sonsuz kainatta, karanlıkların kuytuluğunda yapayalnız, üşümeye başladığımız an, o gelir bizi ısıtır. Ruhumuza ve aklımıza nasıl sahip çıkacağımızı öğretir.

En yürekli, en sade, en acıtıcı kelam onunkidir. Hiçliğin ve sonsuzluğun aynı andaki pırıltısı sinemizi yakar, kavurur; paramparça eder bilinçlerimizi. Kainatla tekrar tekrar barışmayı başarabilmenin, kendimizde ayağa kalkıp yeniden yürüyebilecek takati bulabilmenin bir imkanıdır şiir. Şiir ile devrim arasındaki bağıntı nedir diye sorarsanız, devrim dediğimiz şey ayda yılda bir görülen değildir. Son yapılan buluşlardan birisine göre maddenin madde olarak ayakta kalabilmesi için atomaltı parçacıklarından birisinin, bir saniye içinde tam on beş milyar kez görünüp kaybolması gerekiyormuş, yani on beş milyar kere yanıp sönüyor bir saniye içinde. Onun sayesinde bir madde bütünlüğü içinde kalabiliyoruz. Böyle bir kainatta yaşıyoruz ve devrim de şiir de böyle bir şey. Bu sonsuz bütünlüğe nasıl yaklaşırsanız yaklaşın onun yalnızca çok küçük bir parçasıyız. Ve insan toplumları mutluluk ve gelişimlerine en uygun düzeni bulamadıkları sürece - yani nesnenin ve toplumun doğasına, insan ruhunun iç diyalektiğine ve elbette adalete uygun bir düzen - kainatın sırtında bir kene olmaktan öteye gidemeyeceklerdir. Birbirlerini yiyip tüketeceklerdir. Bunlar artık çoğumuzun bildiği gerçekler halinde önümüzde durmaktadır. Şiir bu gidişata hayır diyebilmenin büyük tapınağıdır.

Türk şiiri çok zengindir, o kadar zengindir ki herşeyini şiirle yapmaya kalkmıştır. Aklın işlemesi ilkelerini bile şiirle araştırmıştır. İki kere ikiden yirmi iki çıkartıp, aynı anda hem ağlayıp hem gülmüştür. Sözlü dediğimiz gelenek, kavramın değil imgenin geleneği olmuştur. Şimdi böylesi bir geleneğe aklımızın ekmek kırıntılarını nasıl yerleştireceğiz? Batının büyük geleneği aklını olağanüstü incelterek buharlaştırıp duyarlılığı yakalamaya çalışırken; doğu, duygunun karanlık çırpınışlarında bir tutamlık aklını tekrar çıkması için kökleyip atmaktadır. Bir senfoniyi önce aklınızın incelikleriyle dinlemeyi öğrendiğinizde ruhunuzu etkilemeye başladığını hissedeceksiniz. Bir Yörük Semai ya da bir Bozlak dinlerken ruhumuz hemen kanamaya başlar yeşil yeşil, elbette matematiğimiz vardır; ama o kadar derinlerdedir ki, ara ki bulasın.

Böylesi bir geleneğe aklın inceliklerini katabilmeyi ummak kimbilir belki de akılsızlığın ta kendisi! Eh, şiir de böyle bir şey zaten!

Özer Burgaz

Kitap özellik
Orjinal dil Türkçe
Baskı öncesi hazırlık Ülkü Gündoğdu
Kapak Tasarım Melih Aytek Yıldırım
Cilt Bilgisi Karton kapak
Kağıt Bilgisi 60 gr Enzo kitap kağıdı
Sayfa Sayısı 108
Kitap Boyutları 13,5*19,5 cm
ISBN 978-605-87856-1-8
Basım Tarihi Ocak 2011

Yorum Yap

Adınız:

Yorumunuz:

Not: HTML'ye dönüştürülmez!

Oylama: Kötü İyi

Doğrulama kodunu giriniz:

Hakkımızda

About Us
Bir tanıtım yazısı yazmanın en zor tarafı, tıpkı bir tanımlama yaparken ki gibi tanımın tanımlanan şeyi yeterince tarif edememesi, daraltması herhalde. ''Okumak eylemdir! Okuyalım eyleyelim!'' sloganını seçmiş bir yayınevi olarak bastığımız kitapları, daha doğrusu neden bu kitapları bastığımızı, hangi temel saik ve ilkelerle hareket ettiğimizi anlatmak zor, öte yandan bir zorunluluk.
 
Yayınevi, kitap yayınlamak diyelim biz buna, sadece bir entelektüel faaliyet değil bizim için. Tıpkı bir düşüncenin maddeleşmesi, hayata doğması için sese dönüşmeye, bir de başka biri ya da birileri tarafından duyulmaya ihtiyacı olması gibi, bir kitabın da basılıp yayınlanması dışında, bir kitap olabilmesi için duyulmaya, sese dönüşmesine, birilerinin düşüncelerini zenginleştirmeye, eleştirmeye, değiştirmeye ihtiyacı vardır. Bu hayatı da değiştirebilmenin araçlarından biri olur o vakit.
 
Okumak ile anlamak arasındaki fark, söylemek ile yapmak arasındaki fark gibidir. Özümsemek ve kendini doğru bir şekilde ifade etmek hayatın ve bilimin ve de sanatın kuşkusuz 'olmaz ise olmaz'ıdır. Tıpkı görünen ile gerçeklik arasında bir fark olmasaydı eğer bunların hiçbirine ihtiyacımız olmayacağı gibi. Ve tıpkı bugün bize bilim, sanat, hayat diye sunulan şeyin sadece bir tüketim meselesi, tüketim nesnesi ve de tüketim kültürü olduğu tezi gibi baştan ayağı yanlış olduğu gibi.

Son Tweetler